Ziekenhuis dag 124, Groningen dag 3

Daar ben ik weer even. Weinig verandering sinds gisteren. Ik heb letterlijk vanaf de operatie alleen maar geslapen. Mijn moeder ging om 7 uur weg, om 10 uur werd ik wakker gemaakt voor medicatie en toen ben ik weer in slaap gevallen tot net. Alleen af en toe wakker door een pomp, maar ja..... Nu heb ik net een poging gedaan iets te eten, maar dat wil nog niet echt. De artsen kwamen gisteravond nog even langs. Die hadden tijdens de behandeling al gezien dat mijn slijmvliezen heftiger reageerden dan de eerste keer. Gek, want ik was nu veel beter voorbereid. Maar goed, wat ik voel klopt dus met wat hun gezien hebben. Ze hebben ook gelijk even rechts gekeken. Dat zag er verder netjes uit en was goed hersteld :-) Verder laat ik het even hier bij, ga maar weer slapen, ben nog steeds erg moe. Maar dat vind ik niet erg, 10 keer liever dit dan die onrust. Laat mij maar lekker slapen, voel ik niks en gaat de tijd lekker snel. Ik weet niet of het nou van de narcose is of ergens anders van. Ze zeiden dat ze 2 uur en 15 min bezig waren geweest. Ongeveer hetzelfde als de vorige keer, maar die misselijkheid is denk ik wel daar van, dat had ik de vorige keer ook niet.... Mmisschien net een ander narcosemiddel of zo gebruikt..... Ach.... het gaat vast over, ik heb goed geslapen en alles was van en uit me zeg maar toen ze klaar waren en ik wakker werd, dat is het belangrijkste voor mij. Dit slijt wel. Wist van te voren dat ik de eerste dagen niet echt lekker zou zijn....Alleen niet hoe erg, maar goed, we zijn wel wat gewent ;-) Welterusten!

Ziekenhuis dag 123 Groningen dag 2 deel 2

Zo als beloofd even een kort berichtje van mij. Ik heb genoeg te vertellen, maar ik ben beroerd dus ik hou het heel kort. Alles is goed gegaan, ze zijn een kleine 2 uur bezig geweest. Deze keer is anders dan de eerste keer. Tegen alle verwachtingen in heb ik deze keer ondanks de verhoogde pred, flinke dosis ventolin van te voren (luchtwegverwijder) en de AB veel meer last. Ik merkte het al toen ik wakker werd, pijn, benauwd en veel slijm. Ook van de narcose heb ik veel last. De vorige keer werd ik wakker en was ik ook echt wakker. Nu werd ik om kwart over 2 wakker en heb ik alleen maar heel de middag geslapen en dat ga ik zo weer doen, ik bén zo moe. Deze 'vermoeidheid' wint het van de onrust. Verder ben ik kotsmisselijk en heb ik (nu al) meer zuurstof nodig omdat mijn saturatie 84% was. Gelukkig kan ik het nog met een brilletje af en hoef ik (nog) geen kapje. Ik ben ook gewoon op de afdeling en niet op de IC, dus dat is fijn en dat hou ik graag zo! ;-) Ik ga nu verder slapen, hopelijk morgen beter op. Welterusten....

Ziekenhuis dag 123 Groningen dag 2

Vandaag de grote dag, half 12 mag ik als het goed is. En ik hoop dat het goed is, dat ze op tijd zijn en niet uitlopen en eerst gaan eten of zo, haha! Ik ben net als de vorige keer niet zenuwachtig. Ik heb er wel zin in eigenlijk.... Heb alleen een beetje de kriebels over de anesthesie. Het zou dezelfde vrouw zijn als de vorige keer. Dat had ze zelf gezegd en bevestigde de arts gisteren ook nog. Maar gisteravond kwam er ineens een vrij jong meisje binnen lopen die het zou gaan doen vandaag...... Bah..... Maar ze was (of leek) zo jong dat het me sterkt lijkt dat zij al helemaal klaar is met haar opleiding, dus misschien is de 'echte' anesthesist van de vorige keer er straks toch nog bij en mag zij helpen of zo. Dat denk ik.... Of hoop ik eigenlijk vooral, haha! Vannacht wel aardig geslapen, de jongen naast me is wel aardig en ook nog niet zo oud, 35, dus dat ik wel leuk EN hij snurkt niet, haha!...
Om kwart over 9 moet ik alweer voor longfunctie, bah, geen zin in, heb ik vorige week pas gedaan, maar oke, laten we het maar zonder tegenstribbelen doen he...De zaalarts is een ander dan de vorige keer, jammer. Alhoewel deze ook super aardig en doortastend is hoor. Alleen die andere was wat prettiger om te zien, haha! Maar goed, dat zijn sommige in Rotterdam ook.... Dan maar liever iets minder leuks die 10 min per dag en wel een goede behandeling, haha! Het pijnteam heeft gisteren fentanyl neusspray voor me afgesproken. Dezelfde als ik kreeg toen ik mijn ribben gebroken had. Ik was er niet zo'n grote fan van omdat je met de flesjes die standaard voorgeschreven worden maar 10 keer kan sprayen, dan zijn ze op. En aangezien ik zo'n 3 keer moest sprayen voor het wat deed leek me dat niet heel handig. Maar wat heeft hij nou gedaan!? In plaats van 50 microgram per dosis, 200 microgram per dosis voorgeschreven en dat werkt als een trein! Jeeeeeej!! Ik mag er 6 per dag en dat ik voor nu prima. En mocht het toch te weinig zijn valt het niet op als ik hem een keertje extra gebruik, haha! Ga vandaag vragen of hij flesjes voor wilt schrijven van 50 dosissen per flesje, ik voel me nu een beetje een junk, iedere dag om een nieuwe voorraad vragen, hihi!

Verder is het wel leuk, ik lig nu in de andere gang, boven een zij-ingang van het ziekenhuis, daar is dus de hele dag wel wat te zien. En aan de overkant (net als in de andere gang) buren. Weer een poppenhuisje waar ik naar kan kijken. Soms, als ik weer eens gek word, weg wil rennen, naar huis, naar de stad, uit eten, op vakantie eigenlijk alles behalve hier zijn zoals gisteravond (mijn pred is verhoogd ivm de behandeling dus ik heb die fijne onrust weer terug) ga ik naar de overkant kijken. Mensen kijken. Beneden buiten was niet veel meer te zien (goh, toch gek om half 10 's avonds, haha!) Maar de mensen aan de overkant hadden allemaal de gordijnen nog open en het ligt aan. Wij hadden het licht uit, dus ongegeneerd gluren naar de buren. En dan zie je dat eigenlijk iedereen niks doet. Logisch, iedereen ligt in bed een enkele zit op de stoel te niksen. Zo hoort het dus denk ik dan, het ziekenhuisleven. Je moet gewoon niks doen en niet te veel willen. Vooral dingen waar je toch niks aan kan veranderen moet je vooral niet proberen dat wel te doen..... Toen ik mezelf zo zielig en alleen voelde hier in het hoge noorden pakte ik een boekje die ik open sloeg bij deze slogan. Dat was vast geen toeval...

Ja dacht ik toen, dat is eigenlijk wel waar. Wat heb ik er naar uit gekeken om hier terug te komen (klinkt gek maar is toch zo), ik heb een goede longfunctie, maar 2 liter zuurstof, alle medicatie al goed geregeld, goede en aardige artsen en verpleegkundigen om me heen, een fijne kamergenoot en geen pijn dankzij pijnstilling die gisteren gelijk goed geregeld is. Dussssss, niet zeuren, jezelf oppakken en postieve dingen (proberen) te zien.... Is aardig gelukt, toch?...

Als het lukt geeft ik vanavond nog even een update, zo niet geen zorgen, als er echt 'problemen' zijn schrijft mijn moeder mijn blog. Dus geen nieuws, goed nieuws in dit geval. Hopelijk -of nee waarschijnlijk- tot vanvond of morgenochtend!!

Ziekenhuis dag 122, Groningen dag 1

Zo, hehe, ik ben er. De ambu was veel te laat en als klapper op de vuurpijl zijn we verdwaald in de stad. Haha! Dus ik ben er net.... En dan blijkt gelijk het verschil al. Ik ben hier een uurtje, de zaalarts is al geweest met de longarts, de arts die de behandeling gaat doen is al geweest, de intake is al gedaan en medicatie al afgesproken, zo meteen ga ik op de foto en zelfs het pijnteam is al geweest. Tsja, hier komen ze wel! Hij kwam de pomp instellen en vroeg zich af hoe hij in Rotterdam stond..... euhhhhmm, tsja, probleempje dus... Nu gaat hij een oplossing zoeken omdat hij niet tussen 2 vuren in wilt staan. Maakt mij verder allemaal weinig uit, als er maar iets geregeld word wat goed en snel helpt en wat ik zelf kan regelen. Morgen staat de behandeling om half 12 gepland, maar dat kan ook een half uur eerder of later worden. Zal waarschijnlijk vooral het laatste zijn, haha! Maar we gaan het zien. Ga nu alles uitpakken, opruimen en installeren. Om 4 uur moet ik op de foto. Ik lig samen op de kamer met een jongen, wel oké denk ik... Kamer 72 trouwens......

Ziekenhuis dag 122 deel 1

Zo, hehe, mijn laatste ochtendje hier!! Vannacht wel goed geslapen, geen last gehad van mijn nieuwe lijn. Nu ben ik zo goed als klaar, alleen mijn laptop nog opruimen en wat losse zooi, maar dat doe ik straks pas,  op het laatste moment. Meestal ik de ambu te laat, dus daar ga ik nu ook maar van uit, kan het alleen maar mee vallen. Moet alleen wel zorgen dat ik klaar zit voor het geval dat, haha! Dan kan ik zo weg.... Alleen mijn infuzen zitten nog vast. Ik ga er mooi eens een keer niks van zeggen, kijk of ze zelf zo helder zijn om me op tijd af te koppelen. Ik denk........ Jullie weten vast wat ik denk, haha! Schrijf vanavond nog wel even een stukje vanuit het hoge noorden!!

Doei!

Ziekenhuis dag 121 deel 2

Nou het is dan zo ver, mijn laatst avondje in het Rotterdamse zh land. Ik ben best moe, dus ik denk dat ik wel weer lekker slaap vannacht. De meeste dingen zijn ingepakt, nog wat laatste dingetjes en dan ben ik klaar. De ambu staat gepland voor morgenochtend 9 uur. Ik ben benieuwd of hij op tijd is en of ik een beetje leuke broeders heb. Ik zie een beetje op tegen de lange rit, maar verder eigenlijk niet. Ik heb wel zin in de behandeling, kan haast niet wachten eigenlijk tot donderdag en tot de 3e behandeling. Dan kan eindelijk mijn normale leven weer een beetje opgepakt worden. Ik zal wel eerst moeten revalideren, want mijn conditie is 0,0, maar dat is niet erg. Als ik het nu opbouw blijft het als het goed is ook een tijd. Niet zoals de laatste jaren dat ik met veel pijn en moeite iets heb opgebouwd en ik vervolgens een week later voor weken (of maanden) opgenomen word en alles wat ik opgebouwd had compleet verdwenen is.... Dus ook voor de revalidatie is mijn motivatie 100% of meer! ;-)

Vanmiddag mijn nieuwe picclijn gekregen. Ging op zich goed, op 1 'slordigheidje' na. Ze moeten die lijn altijd op maat knippen, dus voerdraadje erin, opgemeten, picclijn erin, controleren onder röntgen..... Oeps.... Vergeten af te knippen...... Naja!!! Dus toen konden we opnieuw beginnen, lijn er weer uit, nieuwe lijn gepakt en deze keer ging het wel goed. Beetje moeizaam omdat ergens in mijn schouder nu een klepje dwars zat waardoor ze hem niet verder op konden voeren (hij moet tot mijn hart) maar met wat kunst en vliegwerk is het toch gelukt en hij zit nu goed. De verdoving begint een beetje uit te werken, dus het gaat een beetje trekken, maar verder geen last ervan. Kan niet echt zeggen dat het pijn doet of zo, dus ik hoop dat het zo blijft.....

Nou ik ga nog wat laatste dingetjes opruimen en proberen lekker vroeg te gaan slapen, jullie 'horen' mij morgenochtend nog wel even kort!

Welterusten!!

Ziekenhuis dag 121

Het is WEER niet te geloven, alweer NIET!!!

Gisteren is mijn lijn eruit gehaald omdat hij inderdaad ontstoken was. Gisteren mocht ik niet meer voor een nieuwe, zou vandaag zijn. Oke. Zit ik lekker op me gemak, komen ze, je moet nu nu nu voor een nieuwe lijn!!! Zucht.

Oke.

Lig ik klaar, gepoetst en al 3 kwartier te wachten. Wat blijkt? Geen goede lijn op voorraad!!

Het is toch verdorie werkelijk NIET normaal meer, wat een teringzooi hier. Pestziekenhuis. Toen kon ik onverricht ter zaken terug in de hoop dat ze vandaag wel een goede lijn hebben. Mijn eigen longarts die zou komen was uiteraard precies in dat uur geweest. Die doet vandaag een nieuwe poging in de hoop dat ik dan niet wéér weg ben....

Bah bah bah! En dan moet je weten dat dit niet de eerste keer is, dit is mijn zh friend ook al eens overkomen, echt, bbbrrrrrrr........ Er gaat hier echt werkelijk helemaal niks in 1 keer goed, altijd, ALTIJD,  gezeik, gezeur en gedoe!

Ik geloof dat ik ooit mensen eens heb horen zeggen dat stress en spanning niet goed voor je gezondheid zijn. Dan kom je hier echt beter uit dan je erin gaat, echt kerngezond van al die ontspanning hier.....Je komt binnen, geeft alles uit handen en alles loopt prima...... tttsssss

Gelukkig heb ik vannacht wel lekker geslapen, zo zonder ergens aan vast te zitten. Vandaag verder een drukke dag, inpakken, picclijn, mijn eigen longarts komt, alle kaarten ed opruimen, mijn overvolle la uitzoeken, achter mijn overdracht aan die ik nog steeds niet gekregen heb... Duuuuus, ik verveel me niet, doe vanvond nog wel even een korte update...

Laatste dagje hier, jjeeeeeeeej!!!