Thuis dag

Hoi mensen!

Ja, het is thuis dag! Halve thuis dag. Eind van de middag ben ik thuis gekomen. Ben nu erg moe, dus ik laat het even hier bij. Het weekeind weer een uitgebreidere blog, maar voor nu wilde ik alleen even zeggen; 'ik ben thuis, alles is goed gegaan en ik voel me redelijk'. Dus niks te klagen. Lekker het weekeind rustigjes aan, beetje bijkomen en misschien even buiten zitten. Mag wel niet met de ab, maar ach.... Denk maar niet dat ik me daar door laat weerhouden, haha!! Tot later!

ziekenhuis dag 6 deel 2

Nou, er is nog steeds niet echt iets duidelijk, maar toch geef ik mijn laptop vanavond vast mee naar huis, Als ik morgen wel naar huis ga is het anders zo veel in 1 keer. Ga ik niet kan mijn moeder hem zo weer meenemen. Ik kan morgenochtend dus geen blog schrijven. Het word eind van de middag of 's avonds, en als het allemaal erg laat word zaterdag. (ik denk dat als ik weg ga morgen ook de huisarts gelijk weer komt enzo, dus ik weet niet of ik dan nog zin, tijd en puf heb ook al zou ik thuis zijn) Maar ik doe mijn best.. Tot later!

ziekenhuis dag 6

Vannacht een onrustig nachtje gehad. Slecht geslapen, steeds wakker en vanaf half 5 niet meer geslapen. Ben nu dus behoorlijk moe.

Eigenlijk is er geen nieuws. Ik wil nog steeds heel graag morgen naar huis, maar of dat verstandig is weet ik niet. Ik ga straks even vragen of ik misschien morgen een paar uur met verlof mag. Misschien dat ik dat het weekeind blijf.... Ik weet niet zo goed wat slim is. Het liefst zou ik alles inpakken en weg gaan, maar als ik dan volgende week weer terug ben schiet dat ook niet op. De enige meerwaarde hier is dat stomme infuus. Verder zie ik hele dagen niemand. Letterlijk. Ik krijg 's morgens om 8 uur me pillen en me infuus, om 12 uur ook pillen en gelijk die voor 14.00 uur. Soms worden er rond 15.00 uur controle's gedaan, maar nu gaan ze dat combineren met de medicatie van de avond. Dan krijg ik dus 's middags om 12 uur me pillen, om 16.00uur infuus, 18.00uur weer pillen en gelijk voor de rest van de avond ook de pillen en de controles en verder zie ik tussendoor niemand. Ik zie dus 4 keer per dag 5 minuten een verpleegkundige en 1 x per dag 2 minuten een arts. En daar ben ik dan voor hier. Thuis is de huisarts er nog langer! Belachelijk toch? Dus ik weet niet zo goed wat ik wil. Of eigenlijk juist wel wat ik WIL, maar niet zo goed was slim is.... Vandaag maar even bespreken en vanmiddag of morgenochtend beslissen...Ik vraag me af of die paar extra dagen echt verschil gaan maken... Lastig lastig..... We gaan het zien....

Morgen een nieuwe blog met waarschijnlijk meer nieuws, en als er eeder leuk of belangrijk nieuws is uiteraard eerder een blog, haha!! :)

ziekenhuis dag 5

Tijd voor weer een berichtje van mij. Vannacht redelijk geslapen. Veel gehoest, waardoor alles nu pijn doet. Maar ik lijk wel wat meer lucht te hebben. Hopelijk komt het er allemaal een beetje uit nu.

Vandaag is groot overleg, maar ik verwacht weinig nieuws. Gisteravond was mijn eigen longarts hier nog even. De pred is inderdaad iets naar beneden gegaan. Verder had ze contact gehad met Groningen maar 1 van de 2 artsen die de behandeling doen bleek een tijdje afwezig. Ze wist niet uit haar hoofd hoe lang, maar dacht dat het niet heel lang was. Alleen de arts die de behandeling op zo'n botten en onpersoonlijke manier op het laatste moment had afgezegd was er nu. En alleen met hem wilde ze geen zaken doen. Bovendien  zij ze, loopt hij behoorlijk achter met alles. De afspraak was dat ze hier op de hoogte gehouden zouden worden. Mijn eigen arts had alles overgedragen aan een andere arts. Toen zij terug kwam van vakantie, dacht deze arts dat ik nog in Groningen was, omdat hij nog altijd geen bericht had gehad. Het is dat ik zélf een mail had gestuurd naar mijn eigen arts, anders had iedereen gedacht dat ik daar nog was, terwijl ik toen al zo'n 5 weken thuis was. Belachelijk toch? Ze hebben dus niet eens de moeite genomen om ze hier te laten weten dat ik met ontslag was! Ook daar was ze een beetje verontwaardigd over. Ze gaan de laatste tijd zo makkelijk en laks met alles om. Ze lijken zich in Groningen nergens druk om te maken en ook geen enkele normale normen en waarden te hebben op het moment. Maar goed, het wachten is dus tot de andere arts terug is voordat ze gaat vragen of ze me inplannen. Weer uitstel dus. Balen. Kut gewoon. Maar ja. Of ik voor het weekeind naar huis kan of niet is nog steeds onzeker. Hangt ook een beetje af van wat er uit de kweken blijkt te komen en hoe snel ik opknap en of dat ook zo blijft. Daar word vrijdag zelf waarschijnlijk pas een beslissing over genomen. Verder is het dus gewoon afwachten....

ziekenhuis dag 4

Het is gelukt, hehe. Het internet doet het niet zo lekker vandaag. Heel de ochtend heeft hij het niet gedaan, en nu gaat het nog niet van harte, dus eerst maar even mijn blog doen, belofte maakt schuld he, haha!!

Eigenlijk heb ik weinig nieuws. De artsen zijn al geweest. Alleen de zaalarts dit keer. Die wist niks. Bij alles wat ik zei of vroeg zei hij 'dat moet ik met dr Bakker overleggen'. Nou hoef ik niet zo heel veel te weten hoor, het enige wat even belangrijk is, is of de prednison afgebouwd kan worden. Ik heb weer last van die onrust in mijn lijf. Heel vervelend. Slapen word moeilijker en ik zit mezelf in de weg. Thuis gaan de dagen zo snel voorbij en hier lijken ze maar niet om te willen gaan. Vreselijk. Onvoorstelbaar dat ik dit 9 maanden onafgebroken heb volgehouden als ik er nu op terug kijk... Maar ja, ik wist dat ook niet van te voren. Als dat wel zo was geweest was het misschien anders geweest. Het gebeurde gewoon.... Maar toch.....Ik heb het wel weer gehad. Dus ik heb aangegeven, dat als het kan ik liever vrijdag naar huis ga, 7 dagen in plaats van 10. Het was ook nog niet definitief dat het 10 zouden zijn natuurlijk. Ik zie wel, het is wat ik gisteren al zei, en het zou ook afhangen van wanneer ik in Groningen terrecht kan. De zuurstof ben ik aan het afbouwen, dus dat is goed. Misschien komt het moeielijk slapen ook wel omdat mijn lichaam minder energie gebruikt en er hier verder weinig is om moe van te worden. Iedere keer als het wat beter gaat loop ik daar tegen aan in het ziekenhuis. Slecht slapen, onrustig en dagen die een eeuwigheid duren. Dat maakt het verblijf lastig. Als dat er niet was zou het alsnog geen pretje zijn, maar wel makkelijker. Thuis heb ik die onrust ook wel eens, maar dat is toch anders. Hier zit ik letterlijk 22 van 24 uur per dag alleen. Niemand om mee te praten, weinig om te doen, de deur moet dicht, internet doet het slecht waardoor ik niks terug kan kijken van tv....Wat een ellende he, haha! Nou ja, oké, genoeg onzin voor vandaag. Alles gaat zijn gangetje en dus ook weer de goede kant op. Uiteindelijk is dat waarom ik hier gekomen ben, dus eigenlijk moet ik verder niet zeuren ;)
Tot morgen!

ZIekenhuis dag 3

Hier ben ik dan eindelijk....Sorry voor het late bericht.... Niets aan de hand hoor, ik zit mezelf een beetje in de weg vandaag. Ik ben erg moe en heb nergens zin in. Gewoon vervelend, haha! Dus ik heb heel de dag allerlei dingetjes willen doen en nu is het 16.00 uur en moet ik het nog doen. Dat word dus morgen, haha! Maar goed, hier maakt het ook niet zoveel uit. Morgen ga ik me er wel toe zetten, want hier word ik alleen maar lamlendiger van...

Ik heb dus eigenlijk weinig nieuws. Vanmorgen liep mijn eigen longarts visite. Dat is in die 8 jaar nog nóóit gebeurd, dus waarschijnlijk is het achter de schermen een behoorlijk bende. Ook de verpleging heb ik over de hele dag wel 3 keer gezien. Namelijk om 8 uur voor mijn pillen, om 12 uur voor mijn pillen en me bed op te maken en om half 3 voor controles. Verder heel de dag niemand. Alleen nog 3 keer het meisje van de keuken die het eten kwam brengen of vragen of ik iets wilde drinken. Dat zijn dus ook gesprekken van een halve minuut. Erg saai dus. Maar ja, ik ben ook nog niet zo lekker, dus ik vind het niet heel erg. Al lijkt het wel de goede kant op te gaan, dus dat is mooi.

Afgelopen nacht erg veel gehoest waardoor ik erg misselijk werd en dus vaak bezweet wakker werd. Maar het moet er toch een keer uit allemaal. Vandaag zijn mij saturaties goed, dus de zuurstof is ietsje naar beneden.

Dat was eigenlijk alles wat ik heb meegemaakt. Mijn eigen arts zou contact opnemen met Groningen. Hopelijk konden ze haar deze week een datum geven waarop ze mij verwachten. Verder had ze de zaalarts en zijn hulpje bij hem (leerling ofzo) twee jongens. Zo op het eerste gezicht niet heel aardig, beetje (nou ja béétje, eigenlijk súper) arrogant, en daar hou ik niet zo van. Maar goed, ik heb ze alle drie maar heel even gezien, want ze hadden haast, Misschien valt het dus wel mee. De tijd zal het leren. Ik heb verder toch weinig met ze te maken. Alles loopt zoals het moet, dus het is gewoon mijn tijd uitzitten en wachten tot ik goed genoeg ben weer naar huis te gaan en hopen dat er in die tussentijd dus nieuws is vanuit het hoge noorden. Wel liet mijn eigen arts nog even snel weten dat het misschien toch beter was om de duur iets te verlengen, van een week naar 10 dagen. Mijn saturatie was dan wel beter, het klonk nog even slecht van binnen. Maar zei ze, dat zien we deze week wel even aan. Dat vind ik ook. Ik vind een week eigenlijk meer dan genoeg. Ik ben er nu eigenlijk wel weer klaar mee, eenzaam en alleen naar de muur te liggen kijken hele dagen. Maar goed, we gaan het zien. Misschien is het niet nodig, en zowel moet ik maar even flink zijn. Anders ben ik weer heel snel terug en daar zit ik niet op te wachten. Bovendien ga ik vanaf morgen iedere dag braaf het een en ander doen. Ja, ik heb het heel druk hoor. Zo heb ik nog een aantal tijdschriften om te lezen, een boek, een fiets op me kamer die ik nog niet aangeraakt heb, een aantal programma's die ik terug wil kijken op internet en wat dingen in mijn laptop die ik moet ordenen en uit moet zoeken (muziek en zo). Dus.... Vanaf morgen ga ik me maar voornemen íéts te doen.... En oh ja, ik zal ook wat eerder mijn blog schrijven, haha! Tot morgen!

Ziekenhuis dag 2

Even een berichtje van mijzelf. De meeste informatie hebben mijn moeder gisteren al opgeschreven. Ik ben dus weer opgenomen. Hopelijk word de resistente batc waar ik nu ziek van ben met deze antibiotica een beetje onderdruk. Ze denken dat het die bacterie is, omdat geen enkele kuur in tabletten hielp. Ik voel me nog behoorlijk belabberd. Slaap veel en lang. Overdag ook. Alle klachten die ik had zijn er nog steeds allemaal eigenlijk. Alleen lijkt het slijm iets minder te worden. Ik weet niet of dat echt zo is, of dat het alleen zo lijkt doordat ik hele dagen niks doe. Thuis ging het als ik een hele nacht in mijn bed gelegen had ook wel redelijk, maar zodra ik dan had gegeten en aangekleed was het gelijk weer een stuk minder. Hier doe ik echt helemaal niks. Mijn kamer mag ik niet af, dus ik heb de hele dag de tijd voor alles. Nu ik zo beroerd ben vind ik dat nog niet ze erg. Wel lekker eigenlijk zelfs. Ik heb wel een beetje last van de prednison, beetje onrustig. Ik hoop dat dat weer afzwakt en niet doorzet... De AB heeft meestal een dag of 2 a 3 nodig voor ik er iets van merk. Ik verwacht dus vandaag of morgen wel wat verbetering. Gelukkig is mijn eigen longarts er ook. Die komt komende week ergens weer langs, als ik dan opknap gaat ze Groningen bellen. Ze verwacht dat ze nu wel meer moeite voor me doen, na alles wat er gebeurd is, en omdat we van zo ver komen en het op die manier of af gezegd. Laten we het hopen. Desnoods ga ik hiervandaan daar heen. Ze kan me niet blijer maken dan met het bericht dat het bv over 2 weken kan. En dan maar hopen dat ook echt door gaat natuurlijk. Maar dan, als ik opgeknapt ben van de behandeling zijn we eindelijk op het punt waar we al 6 jaar opwachten. Ik hoop ZO dat het snel is, dat ik mijn verjaardag en de feestdagen lekker thuis kan vieren. Dat is ervan opknap. Dat ik eindelijk eens mijn spieren en conditie op kan gaan bouwen met het doel een normaal leven op te bouwen, met een eigen huisje en voor mezelf te kunnen zorgen. Dat is een stuk motiverender dan trainen met het doel om zo sterk mogelijk de volgende crisis in te gaan, wetende dat na die crisis je toch weer terug bij af bent, hoever je ook had opgebouwd. Ik heb daar zoveel zin in! Net een klein kind die zich verheugd op haar verjaardag, zo'n gevoel, haha! Dus ja, gewoon maar hopen en duimen dat ik opknap en dat er komende week een datum komt!!

Verder heb ik weinig nieuws. Hetzelfde verhaal als altijd. Ik baal er wel een beetje van dat ik hier alleen lig voor de ab door het infuus. Het kán gewoon thuis, alleen mijn longarts wil dat niet, en ze heeft mijn huisarts ook zover dat hij het liever niet heeft. Als dat wel had gekund was deze kuur misschien al eerder gestart. Had ik niet weken hoeve tobben met pilletjes enzo. Maar goed, hopelijk is het een van de laatste keren. Ik ben niet doodziek, maar het duurde gewoon te lang. Vanaf Groningen ben ik niet meer goed geweest. En toen ik donderdag ineens binnen no-time zo benauwd was wist ik dat ik het niet ging redden thuis. Ik hoop dat ik volgend weekeind weer lekker thuis ben.

Het enige voordeel van die bacterie is dat ik nog steeds in isolatie moet hier. In Groningen niet, maar goed, ander ziekenhuis, andere regels. Ik maak me er niet meer druk om. Hopelijk komen ze me bij een volgende opname tegemoet door me op een 1 of 2 persoonskamer te leggen. Maar zo niet... Ja, vervelend, maar ik ben toch niet van plan er lang te blijven. Alleen het hoog nodige en dan óf terug naar huis, óf naar Rotterdam. Wel fijn dat ik hier een eigen kamer met douche en wc heb. Als dat niet zo was kon ik niet zo veel en zo lang slapen...Ik begin er zelfs een beetje aan te wennen. Moet er niet aan denken om steeds naar de gang te moeten voor de douche of wc. Met je toilettas onder je arm, hopende dat de douche of wc vrij is en dan ook nog een beetje schoon. (wat trouwens meestal niet zo is, dat schone) Nee, dan is dit toch een stuk fijner. Ik mag dan wel niet mijn kamer af, maar goed. Lekker weer is het niet, en het restaurant heb ik inmiddels ook wel gezien. Dus als ik dan mag kiezen, toch liever dit...

Nou goed, genoeg onzin voor vandaag. Ik ga nog even een dutje doen. Ik verwacht nog een arts. Gisteren zijn ze ook langs geweest. Ze hadden weinig nieuws, maar meestal komen ze iedere dag even kijken in de weekeinden als ik net opgenomen ben. Ik ben benieuwd wie morgen de zaalarts is..; Dat wisten ze nog niet gisteren... Dusssss, word vervolgd.. Tot morgen!