Vandaag word een leuke blog....

Yep, want ik had het gister (ochtend) zooooo gezellig!!!

Maar ik ben nu nog heel, heeeeeel moe, cq lui, dus ik heb nog ff geen zin om mijn laptop aan te zetten. Vadaag ff kort berichtje met mijn mobiel en later vandaag mijn leuke blog!!

(al nieuwschierig?? ;-)

Tot later!!

Doei!!!

Ziekenhuis dag 72

Ik voel me vandaag niet lekker. :-(

Dat heeft met verschillende dingen te maken. Ik zal het zo kort mogelijk proberen op te schrijven.

Gistermiddag moest ik halsoverkop weg voor een nieuwe picclijn. De insteek van mijn oude was ontstoken dus moest hij er per direct uit. Hij was al zo vanaf vrijdagavond en dat heb ik zaterdagochtend gelijk aan gegeven. Maar ja, weekeind he, en dan doen we graag rustigjes aan en dus vergeten we het op te schrijven. Slordigheidje van de afdeling. (goh, heb ik dat eerder geschreven?)

Voordat ik weg ging voor de picclijn had ik een kleine crisis. Ik was benauwd en ook mijn astrup (bloed uit de slagader waarin de gassen gecontroleerd worden) was niet goed. Dus de zuurstof omhoog met kapje, pred meer dan verdubbeld, magnesium erbij en aan het beademingsmachientje. De hele mikmak moest dus ook mee naar de picclijn plaatsing. Een enorm gedoe. En voor de oplettende lezers, ja, daar mocht ik óók gewoon zo naar toe, gewoon zo hun op mijn bed, niks op of aan zo over de gang (logisch he?)  Eenmaal daar aangekomen moest de lijn in mijn andere arm (links). Ik wist van te voren dat dit een probleem zou worden. Om de een of andere reden gaat dat ALTIJD lastiger. Zo ook nu. Na het verdoven en zo'n 5 keer aanprikken lukte het niet. Dus op naar een andere plek, een stuk lager. Opnieuw verdoven (fijn hoor) en bij de 4e poging lukte het. De lijn zat in een grote ader. Alleen lag die ader onder een spier of zo en dus hebben ze daar dwars door heen geprikt. Lekker. Daarbij hebben ze ook een zenuw geraakt waardoor ik nu al vanaf gisteren vanaf mijn pols door de linkerkant van mijn hand zo naar mijn pink een vreselijk stekende pijn heb. Een soort kramp gevoel. Hij is niet verkrampt, er is niks aan te zien en ik kan er gewoon alles mee, maar het doet gewoon pijn. Dit moet binnen 2 dagen weg trekken, zo niet moet er verder naar gekeken worden. Dus nu heb ik alweer een mooie dikke zwarte bovenarm vol met gaatjes en een pijnlijke pols/hand/vinger.

Eenmaal 2,5 uur verder en terug op de afdeling bleek dat op de terugreis mijn beademingsmachientje gesneuveld was. Tenminste, hij doet het nog wel, maar het dingetje waar ik de zuurstof op aan moet sluiten was afgebroken. Dus kon ik de beademing wel op zetten, maar dan kreeg ik geen zuurstof. Dat ging dus niet. Maar de arts ging regelen dat er iemand kwam met een oplossing of met een andere. Niemand meer gezien. Slordigheidje van de afdeling.....(Goh) dus heb ik vannacht met een gewoon zuurstofkapje geslapen. Mijn sat was gisteravond te laag voor zuurstof door een neusbril. Anders had ik die nog in kunnen doen en dan het kapje van de beademing er over heen, maar dat ging dus ook niet.

Gevolg is nu dat ik hier doodmoe zit, want ik was benauwd vannacht en kon niet slapen en als ik sliep rustte ik niet uit. Met een zere pols/hand/vinger. Met een dikke pijnlijk bovenarm. Met longen die dicht zitten en met een beademingsmachien waar ik weinig aan heb op het moment.

Fijn, heel héél fijn. Ik ben dan ook echt in een topstemming.......

Ziekenhuis dag 71

Dit word denk ik de kortste blog ooit. Want ik heb echt helemaal niks te liegen........

Gisten een rustig dagje gehad, niks bijzonder gebeurd of gedaan.....

Vandaag alles hetzelfde als voor het weekeind. Laten we het stabiel slecht noemen. Vannacht wel heel lekker geslapen, geen idee waar het nou aan lag de vorige nacht. Ik heb niet minder gedronken of zo, niks veranderd, maar ja, maakt niet uit, ik heb lekker geslapen, daar gaat het om! ;-)

Verder heb ik weer eens wat last van opstartprobleempjes...........

Of eigenlijk ben ik gewoon lui. Ik heb het koud, zit helemaal weg gestopt onder mijn dekens, buiten is het nog schemerig, tikt te regen tegen de ramen en hoor ik de wind loeien. Hier binnen vult de kamer zich met warmte, want ik heb de verwarming lekker aan gezet. (handig als je verder met niemand rekening hoeft te houden) en ik probeer mijn blog te schrijven, maar mijn ogen hebben moeite open te blijven en mijn hoofd heeft moeite inspiratie te vinden om iets zinnigs te typen, dus daarom; ...... Het kortste blogje sinds tijden vandaag, haha!

Doeiiiiiiiiiiii!

Ziekenhuis dag 70

Eigenlijk is het heel raar.
Als je een paar keer per nacht wakker word lijkt het veel langer te duren voor het ochtend is dan dat als je in 1 keer door slaapt. De afgelopen weken viel ik in slaap, werd soms eens wakker van een infuus maar dat was het ook wel. En dan was het ineens al 8 uur. De afgelopen nacht moest ik er zo'n 86 keer uit om te plassen. Ze hebben mijn katheter eruit gehaald. Alle reden waarom hij kon / moest blijven zitten waren ineens niet meer geldig en het was de hoogste tijd om hem eens te verwisselen. Ik had hem al zo'n 7 weken terwijl 3 á 4 max is voor dat soort wat ik had. Oeps, 'slordigheidje' van de afdeling. Tja, ach, waarom verbaasd dat me toch niet (meer)? Maar goed, in ieder geval is hij er dus uit en omdat mijn vochtinfuus nog steeds op standje 'verzuipen' staat moest ik er dus om de 2 uur uit om te plassen. Handig hoor! Dus toen kwam ik er achter dat als je om de 2 uur wakker word de nacht veel langer lijkt te duren en je dus het idee hebt dat je veel langer geslapen hebt terwijl dat helemaal niet zo is!.....

(héél informatief he, mijn blog, echt info waar je wat aan hebt, haha!)

Ziekenhuis dag 69

Gisteren had langverwachte bezoekje gehad van mijn eigen longarts. Ik word op 3 Oktober in Groningen verwacht en 6 Oktober krijg ik als alles goed gaat de eerste behandeling. Het worden 3 sessies met tussenpauze van 3 weken. Dat is eigenlijk het enige nieuws. De rest is steeds een ander verhaal. Eerst zou in de tussen liggende 3 weken daar veel op de IC liggen en nu zei ze dat als ik heel goed zou reageren ik tussendoor misschien wel terug zou komen naar Rotterdam. Dan denk ik ook; Ja, wat IS het nou!? Maar ik denk niet echt dat daar duidelijkheid over gaat komen voor die tijd. Het zal denk ik pas duidelijk worden als ik de eerste behandeling gehad heb en als het duidelijk is hoe ik daarop reageer. Verder is de AB weer gestart. Wilde de zaalarts dat 's morgens nog niet omdat ik er nu niet ziek van ben en ze geen resistentie voor ook de laatste AB in de hand willen werken. Zij wilde het wel omdat ze bang is dan Groningen me anders niet over neemt. Ze heeft het ook nog niet besproken. Dat doet ze pas eind September als ze de bact echt niet weg zouden krijgen. Dus eigenlijk heb ik wel een datum maar kan het nog steeds alle kanten op gaan. Nou ja, we zien wel. Het is iedere keer anders, dus ik wacht het maar af. Heb toch geen zin, energie en lucht om iets anders te doen.....

ziekenhuis dag 68

Alweer een week voorbij. Een week waarin eigenlijk niet zo veel is gebeurd. Ik heb vooral geslapen heel de week, haha! Vanmiddag komt denk ik mijn eigen longarts. Ik hoop dat zij wat meer nieuws heeft, maar ik reken er maar niet op, dan kan het ook niet tegen vallen. Gisteren was op eens internet verdwenen, dus dat was extra saai en een extra reden om nog maar eens een dutje te gaan doen, hahahaha!! Vandaag doet hij het weer met horten en stoten. Mijn blogsite doet het wel, hotmail niet, echt stom. Nou ja, komt misschien nog wel in de loop van de dag.

Verder heb ik niet zo te melden. Gisteren niks bijzonders gebeurd of gedaan. De schimmel in mijn mond en keel zit nog steeds behoorlijk te vervelen. Ik had gisteren al een anti-schimmelpil van mezelf ingenomen toen ik er ook nog 1 van hier kreeg. Toen heb ik die ook maar ingenomen, had ik de dubbele dosis, hihi, ik dacht hoe sneller het over is hoe beter. (ik heb wel vaker een hogere dosis gehad hoor dus ik wist dat het geen kwaad kon) En ik hoopte dat het na een nachtje inwerken wel het en en ander weg had gewerkt, maar dat viel tegen. Mijn tong ziet er uit als een grote paddenstoel, geel met roden stippen. Haha, die rode stippen is natuurlijk goed, al dat gele moet weg. Naja, ik zie in ieder geval al stippen, gisteren was dat niet. Mwahahaaaaa, wat een praatje he, zo op de vroege vrijdagochtend, hihi, lekker hoor! Ooohh, en ik heb het k-k-koud zeg!! Ik zit hier met de verwarming aan, 4 lagen kleding onder 2 dekbedden en een fleece deken en nog heb ik het k-k-koud!!! Gisteren kwam ik er ineens achter dat ik mijn schoenen, die ik 2 jaar geleden nieuw had gekocht voor de zomer van 2010 maar toen niet gedragen had omdat ik heel de zomer hier lag, ook deze zomer niet aangeraakt heb. En dat terwijl ik me nog zo had voorgenomen om ze dit jaar minimaal een paar keer aan te doen! :-( Nu heb ik dus tig paar 'oude-nieuwe schoenen die ik nog steeds leuk vind en nog nooit gedragen heb, maar die ik ook al weer oud vind omdat er ondertussen alweer zoveel andere leuke nieuwe schoenen zijn. Haha, ik wacht denk ik maar gewoon nu met nieuwe schoenen kopen tot ik zeker weet dat ik ze kan gaan dragen en dan komen die 'oude-nieuwe' ook vanzelf uit de kast, want die vind ik ook nog steeds wel errug leuk.....Och och wat een wereldproblemen toch he, als je zo in ziekenhuisland leeft...

Ziekenhuis dag 67

Oke, voordat je begint te lezen behoeft deze blog een korte uitleg. Wat ik schrijf tussen de ** zijn de dingen die ik dacht. Anders word het een beetje gek...

Gistermiddag kwam de dokter binnen en begon een stuntel-stotter-struikel gesprek. Normaal komen de meeste artsen hier zelfverzekerd binnen en zeggen kort, bondig en duidelijk (nou ja, soms) wat ze te zeggen hebben en gaan weer. Als ze beginnen aan een stuntel-stotter-struikel gesprek weet je van te voren dat het óf geen goed nieuws is óf dat ze iets verkeerd hebben gedaan.

"Goeiemo-middag is het inmiddels"
Ja, goeiemiddag.
"We hebben vanmorgen overlegd gehad.......... maar dat weet jij natuurlijk al"............
Ja
"En die bacterie waarvoor jij in deze kamer ligt"..................
*ja die is weg zeker, nou ik blijf zitten waar ik zit ik ga mooi niet weg, bekijk het, ik ben niet een of andere jojo dat heb ik al gezegd voor ik hier naar toe moest, ik..ik..ik......*
''.....Die zit er nog steeds"............
*black-out, hu? Oh, Oké*
Ja
"Hij is dus niet weg gegaan door de ab kuur".
Nee
"En de vraag is of we hem wel weg. Nou is dat niet zo erg, want er zijn wel meer mensen die een resistente bact bij zich hebben en daar hoef je niet altijd ziek van te worden. Soms accepteert het lichaam het gewoon en moeten we hem alleen bestrijden met ab als hij een ontsteking veroorzaakt. De vraag is alleen of Groningen je wel wilt overnemen zolang jij hem bij je hebt."
*Hu, wat? Dat heb ik al tig keer gevraagd en steeds werd er gezegd dat het geen probleem was! Wat ik ook al geen logisch antwoord vond maar toch kreeg ik steeds hetzelfde antwoord! Jullie hadden het gewoon niet moeten stoppen, ik voel me niet voor niks nog niet lekker dus! Jij kan dan wel niet zien in mijn bloed of op de foto dat hij me ziek maakt maar ik voel me niet voor niks zo belabberd. Het is een kwestie van tijd voor hij een ontsteking veroorzaakt, heb je dat de afgelopen jaren nou niet vaak genoeg meegemaakt!? Doe er iets aan zodat ik naar Groningen kan, dat is mijn enige optie voor een normaal en gezonder leven!!!!!!!!*
Dus dan moeten we hem binnen nu en 3 weken weg zien te krijgen.
"Ja, maar we weten niet hoe, want hij reageert dus niet op ab".
Maar de ontsteking die hij veroorzaakte is er toch ook van weg gegaan, dus hij is er ergens wel gevoelig voor, anders was die infectie ook wel blijven zitten. Kunnen we dan niet even een hoge dosis of zo geven, want ik moet er gewoon van af.
"Ja, dat snap ik, maar dat heeft geen zin. Alleen als hij je ziek maakt kunnen we hem behandelen. En misschien neemt Groningen je ook wel, maar de meeste ziekenhuizen zijn erg terughoudend met patiënten overnemen met resistente bact".
Dus?
"Afwachten, hij kan vanzelf weg gaan, we houden je bloed goed in de gaten en 2 keer per weer een sputumkweek. Als we geluk hebben heb je 2x een kweek waar hij niet in te zien is, dan kunnen we dat tegen Groningen zeggen".
Dus als ik 2 keer een schone kweek heb is hij weg?
"Nee, officieel hoef een nieuwe kweek pas over 3 weken, maar die tijd hebben we niet".
Wat heeft het dan voor zin, dan proberen we ze dus in Groningen voor de gek te houden. Dan heb ik misschien toevallig 2 keer een kweek waar hij niet in zit, maar je wéét dat hij dan nog niet weg is! (je moet officieel na 3 weken 3 keer een schone kweek hebben) Bovendien zijn ze in Groningen toch ook niet gek?!
"Nee, dat klopt, maar dat is de enige optie die we nu hebben. Je eigen dokter heeft ze gemaild en zodra er nieuws is hoor jij het ook. Zij zal ook over dit probleem nadenken en een oplossing proberen te bedenken".

Nou, daar ben ik dus lekker mee. Al jaren wachten we op Groningen, is het bijna zover gooit een resistente bact roet in het eten, dat is toch niet te geloven!!!?? Dat kan gewoon niet waar zijn. Die behandeling MOET gewoon hoe dan ook door gaan. Als ik hier nog langer moet blijven word ik gek. Het MOET, hoe dan ook, het is mijn enige optie nog. Kan niemand van jullie volgende week 2 keer hier naar toe komen en een kweek inleveren? Dat is wel de boel besodemieteren, maar dat is dan maar een leugentje om best wil. Dat proberen ze zelf tenslotte ook! ;-) Bah, ik vind het helemaal niks. Ik voel me ook nog steeds niet goed. Ben er heilig van overtuigd dat er een ontsteking aan zit te komen. O, en die keelpijn kwam idd door een schimmel. De medicatie daar tegen is weer gestart. Heel fijn hoor, dat die per se gestopt moest worden. We wisten dit van te voren. Nu kan ik amper eten, drinken of praten, alles doet pijn en dat ook nog dat fantastische nieuws van gisteren erbij.. Echt top. Mijn dag kan niet meer stuk(ker) ;-(