Zo, daar ben ik weer vanuit mijn eigen kamer.
Gisteren rustig dagje gehad, weinig gedaan, vooral veel geslapen. De foto van maandag was een stuk verbeterd en ook mijn bloedwaardes gaan de goede kant op. De bact lijkt dus goed te reageren op de ab, dus dat is mooi. Jammer dat ik er alleen nog niet zo veel van merk. Ik voel me nog steeds niet lekker, erg moe, pijn, hoesten, misselijk gewoon ellendig. De controles en zo zijn allemaal goed maar toch voel ik me niet zo. Best frustrerend. Ik heb er nu wel weer genoeg van om me zo ellendig te voelen. Hoop dat het de komende dagen een beetje bij trekt. Vandaag ook een rustige dag, GOD natuurlijk. Ik veracht weinig. En eerlijk gezegd wil ik ook even niks. Laat mij hier maar liggen en een beetje heel de dag slapen. Laat me vooral gewoon met rust ik heb geen zin in niks en niemand. (dat geld voor personeel van hier dan hè, niet voor Fam., vrienden etc!) dus ja, vandaag rustigjes aan en als ze nog iets bedenken hoor ik het vast wel. Anders wachten we gewoon lekker af tot na de vijfde...
woensdag 31 augustus 2011
dinsdag 30 augustus 2011
Ziekenhuis dag 59
Oké, nu ben ik er dus echt helemaal klaar mee.
Met hier.
Met het gezeik.
Met het onlogische dat hun proberen logisch te lullen.
Ik heb er méér dan genoeg van.
Gisteren komen ze ineens zeggen dat ik naar een eenpersoonskamer moet verhuizen. Iets wat jaren onmogelijk was kan nu spontaan.(logisch) Juist nu ik er geen zin meer in had. (wie mijn kamer wel eens heeft gezien weet waarom). Moest dus ALLES verhuisd worden, alles van de muren alle kaarten, echt alles. 'we helpen je wel' ja dat is je geraden ook. Je denk toch zeker niet dat ik lucht heb om dit hele circus af te breken! Onder helpen bleken ze te verstaan; we gooien alles op je bed, rijden dat bed een andere kamer in en klaar(logisch). Ben ik dus ruim 4 uur bezig geweest om alles op te ruimen en weer een plekje te geven. Ik mag ook niet meer de gang op zonder kapje. En alleen naar de douche en wc en verder niet. Want nee, ook douche en wc op de kamer word te lux hè. Toen ik wees op het chronisch stopcontacten-tekort was het antwoord dat dit het maximale aantal was wat mocht en dat ik dus maar af en toe een stekker om moest wisselen. Dat was het hoofd van de afdeling. Ja hallo pippo! Denk jij nou serieus dat ik lucht heb om de godganse dag stekkers in en uit een stopcontact te gaan halen?! Dan moest mijn laptop maar weg, want die was toch niet belangrijk. Sorry?! Niet belangrijk!!?? Die is in heel deze kamer het belangrijkste ja!! Maar goed, we kwamen er niet uit. En dus heb ik het -creatief als ik ben- zelf opgelost. Bij de losse accu van mijn beademingsmachientje zitten 3 stopcontacten. Dan zet ik die toch vol! Ik dop mijn eigen boontjes wel, logisch;-).Ik gebruik dat ding nu toch alleen maar 's nachts en dus heb ik die accu niet zo veel meer nodig. Ben ik heel benieuwd of deze groep het wel houd, maar goed, dat is hun probleem. Om het allemaal nog wat duidelijker te maken moest ik op de foto. Ja daar mag ik wel heen maar naar de hal niet. (logisch) En dan moet je weten dat je om bij de foto te komen vrijwel bij de hal bént. 'omdat dat niet zo lang duurt' nee hoor, inderdaad, ik hoefde er maar 3 kwartier te wachten voor ik uberhuaupt aan de beurt was,dat is inderdaad helemaal niet zo lang. Dat ik dan in een rolstoel zit waar later ook weer anderen in zitten en die nooit word schoongemaakt is geen probleem. En ook de controleapperatuur ed die van patient naar patient gaan mogen gewoon in en uit zonder schoon gemaakt te worden. Het is wel een contactbesmetting maar dat maakt allemaal niks uit. (logisch) Ik snap best dat ze voorzichtig moeten zijn en zo en dat ze op moeten passen dat ik niemand besmet en dat ik dus in isolatie moet. Maar je doet het óf goed, óf helemaal niet. Niet op vrijdagmiddag en het hele weekeind mij maar een beetje rond laten lopen en alles maar een beetje aanzien omdat het (bijna) weekeind is en we dus rustigjes aan doen, en zeker geen zin hebben in gedoe(logisch)en dan op maandag ineens een hoop paniek gaan maken. Pleur op! Die bact trekt zich er niks van aan wat voor dag het is hoor!
Maar goed, nu lig ik dus hier (op kamer 203 voor mensen die kaartjes sturen) en ik ga niet als er weer eens iemand komt die zieker is of een enger beest heeft weer verhuizen. ' ja dat kan ik niet garanderen' zei de verpleging. Nou laat ik dan 1 ding zeggen wat ik jou met 100% kan garanderen; als ik nu weer in pak ga ik óf naar huis óf naar Groningen en verder ga ik helemaal nergens meer naar toe! Ik ben niet een of andere jo-jo! Aju!
(zo, dat is er uit, altijd leuk en positief he, mijn blog!) ;-)
Ik ga nog even verder chagrijnen..........
Met hier.
Met het gezeik.
Met het onlogische dat hun proberen logisch te lullen.
Ik heb er méér dan genoeg van.
Gisteren komen ze ineens zeggen dat ik naar een eenpersoonskamer moet verhuizen. Iets wat jaren onmogelijk was kan nu spontaan.(logisch) Juist nu ik er geen zin meer in had. (wie mijn kamer wel eens heeft gezien weet waarom). Moest dus ALLES verhuisd worden, alles van de muren alle kaarten, echt alles. 'we helpen je wel' ja dat is je geraden ook. Je denk toch zeker niet dat ik lucht heb om dit hele circus af te breken! Onder helpen bleken ze te verstaan; we gooien alles op je bed, rijden dat bed een andere kamer in en klaar(logisch). Ben ik dus ruim 4 uur bezig geweest om alles op te ruimen en weer een plekje te geven. Ik mag ook niet meer de gang op zonder kapje. En alleen naar de douche en wc en verder niet. Want nee, ook douche en wc op de kamer word te lux hè. Toen ik wees op het chronisch stopcontacten-tekort was het antwoord dat dit het maximale aantal was wat mocht en dat ik dus maar af en toe een stekker om moest wisselen. Dat was het hoofd van de afdeling. Ja hallo pippo! Denk jij nou serieus dat ik lucht heb om de godganse dag stekkers in en uit een stopcontact te gaan halen?! Dan moest mijn laptop maar weg, want die was toch niet belangrijk. Sorry?! Niet belangrijk!!?? Die is in heel deze kamer het belangrijkste ja!! Maar goed, we kwamen er niet uit. En dus heb ik het -creatief als ik ben- zelf opgelost. Bij de losse accu van mijn beademingsmachientje zitten 3 stopcontacten. Dan zet ik die toch vol! Ik dop mijn eigen boontjes wel, logisch;-).Ik gebruik dat ding nu toch alleen maar 's nachts en dus heb ik die accu niet zo veel meer nodig. Ben ik heel benieuwd of deze groep het wel houd, maar goed, dat is hun probleem. Om het allemaal nog wat duidelijker te maken moest ik op de foto. Ja daar mag ik wel heen maar naar de hal niet. (logisch) En dan moet je weten dat je om bij de foto te komen vrijwel bij de hal bént. 'omdat dat niet zo lang duurt' nee hoor, inderdaad, ik hoefde er maar 3 kwartier te wachten voor ik uberhuaupt aan de beurt was,dat is inderdaad helemaal niet zo lang. Dat ik dan in een rolstoel zit waar later ook weer anderen in zitten en die nooit word schoongemaakt is geen probleem. En ook de controleapperatuur ed die van patient naar patient gaan mogen gewoon in en uit zonder schoon gemaakt te worden. Het is wel een contactbesmetting maar dat maakt allemaal niks uit. (logisch) Ik snap best dat ze voorzichtig moeten zijn en zo en dat ze op moeten passen dat ik niemand besmet en dat ik dus in isolatie moet. Maar je doet het óf goed, óf helemaal niet. Niet op vrijdagmiddag en het hele weekeind mij maar een beetje rond laten lopen en alles maar een beetje aanzien omdat het (bijna) weekeind is en we dus rustigjes aan doen, en zeker geen zin hebben in gedoe(logisch)en dan op maandag ineens een hoop paniek gaan maken. Pleur op! Die bact trekt zich er niks van aan wat voor dag het is hoor!
Maar goed, nu lig ik dus hier (op kamer 203 voor mensen die kaartjes sturen) en ik ga niet als er weer eens iemand komt die zieker is of een enger beest heeft weer verhuizen. ' ja dat kan ik niet garanderen' zei de verpleging. Nou laat ik dan 1 ding zeggen wat ik jou met 100% kan garanderen; als ik nu weer in pak ga ik óf naar huis óf naar Groningen en verder ga ik helemaal nergens meer naar toe! Ik ben niet een of andere jo-jo! Aju!
(zo, dat is er uit, altijd leuk en positief he, mijn blog!) ;-)
Ik ga nog even verder chagrijnen..........
maandag 29 augustus 2011
Ziekenhuis dag 58
"Je kan je afvragen of een mens bacteriën bij zich heeft".............
"Maar je kan je beter afvragen of de bacteriën niet een mens bij zich hebben".
Dat waren de wijze woorden van de dienstdoende longarts afgelopen weekeind. Hij zei dat een mens voor iedere lichaamscel 3 bacteriën bij zich draagt en dat het dus eigenlijk helemaal niet zo gek ik dat die soms problemen veroorzaken. Tsja, als je het zó bekijkt.....
Ik ga vandaag eens vragen hoe het nou precies zit. Ik heb er eigenlijk wel weer genoeg van hier op die kamer en bovendien snap ik er niet zo veel van. Ik bedoel, de verpleging loopt hier zo in en uit, zonder zich om te kleden. Ik mag over de gang lopen zonder me om te kleden, maar mijn deur mag niet open. En ik mag niet naar de hal. Het is een contactbesmetting (of zo). In ieder geval kan ik mensen alleen besmetten door ze aan te raken. Naja, ik bedoel, als ik naar de hal ga heb niet echt te behoefte om iedereen die ik tegen kom aan te raken hoor..... En ik zal ook echt niet andere longpatiënten hier op de afdeling zomaar knuffelen. Tenzij ik mijn lieve ex-buurvrouw tegen kom, die geef ik met liefde een dikke knuffel. Mwahahaaaaaaaa!!!!! (oohhhhh....)
Verder ben ik vandaag een beetje lamlendig, moe, pijntjes, misselijk. Niet heel erg, niet doodziek, maar wel vervelend. Nou ja, doen we het voor de verandering maar weer eens rustigjes aan en dan zien we morgen wel verder! ;-)
"Maar je kan je beter afvragen of de bacteriën niet een mens bij zich hebben".
Dat waren de wijze woorden van de dienstdoende longarts afgelopen weekeind. Hij zei dat een mens voor iedere lichaamscel 3 bacteriën bij zich draagt en dat het dus eigenlijk helemaal niet zo gek ik dat die soms problemen veroorzaken. Tsja, als je het zó bekijkt.....
Ik ga vandaag eens vragen hoe het nou precies zit. Ik heb er eigenlijk wel weer genoeg van hier op die kamer en bovendien snap ik er niet zo veel van. Ik bedoel, de verpleging loopt hier zo in en uit, zonder zich om te kleden. Ik mag over de gang lopen zonder me om te kleden, maar mijn deur mag niet open. En ik mag niet naar de hal. Het is een contactbesmetting (of zo). In ieder geval kan ik mensen alleen besmetten door ze aan te raken. Naja, ik bedoel, als ik naar de hal ga heb niet echt te behoefte om iedereen die ik tegen kom aan te raken hoor..... En ik zal ook echt niet andere longpatiënten hier op de afdeling zomaar knuffelen. Tenzij ik mijn lieve ex-buurvrouw tegen kom, die geef ik met liefde een dikke knuffel. Mwahahaaaaaaaa!!!!! (oohhhhh....)
Verder ben ik vandaag een beetje lamlendig, moe, pijntjes, misselijk. Niet heel erg, niet doodziek, maar wel vervelend. Nou ja, doen we het voor de verandering maar weer eens rustigjes aan en dan zien we morgen wel verder! ;-)
zondag 28 augustus 2011
Ziekenhuis dag 57
28 Augustus alweer.
Binnen nu en een maand zit ik als het goed is al in Groningen. Het gaat nu echt opschieten. Nog 4 weekjes. Best spannend. Ik ben blij als het volgende week is. Dan is het (bijna) 5 September. Hopelijk komt er in die week wat duidelijkheid. Het is nu allemaal nog zo vaag. Ik moet ook echt wel op gaan schieten met opknappen, want zo gaat het natuurlijk helemaal niks worden. Ik denk niet dat ik nog echt naar huis kan of mag. Misschien met heel veel geluk een weekeindverlof. Of anders gewoon een keer een dag of een middag. Eigenlijk hoop ik wel op een weekeindverlof, heb ik nog een nachtje in mijn eigen bed. En dagje is maar een paar uurtjes, dat is wel erg kort. Nou ja, we zien wel, anders word het misschien gewoon een paar keer een dagje, haha! ;-)
Verder heb ik last van een spinnenplaag of zo. Bah, en ik ben ZO bang voor spinnen. Begin van de week zat er een hele grote achter mijn bed, en gisteravond vlak voordat ik ging slapen een op de grond 'nHELE grote, gadver! Lekker hoor, zo vlak voor je gaat slapen. Volgens de verpleegkundige kan het best dat die bij de kraan ergens naar boven kruipen. Dus gisteravond alles rondom de kraan, ieder kiertje en gaatje vol gestopt met papier en een beker op het putje gezet. Hoop echt dat ik er nu geen één meer tegen kom, bah, wat vind ik dát vies!
Gisteren trouwens zowaar heel de dag wakker geweest! Knap he! Ik ben door het bloed van vrijdag inderdaad een stuk minder moe. Niet dat het nu in één keer over is, maar ik heb gisteren alleen na het middageten even een kort dutje gedaan en de rest van de dag niet. Dat was me de hele afgelopen week niet gelukt! Dus dat is wel fijn.
Verder niet echt veel nieuwtjes. Het is een beetje saai zo. Deur dicht, dus ik zie en hoor niks en ik mag helemaal niet even naar de hal en dus kan ik ook niet naar buiten of zo. Bah, dan duren de dagen best lang, zeker in de weekeinden. Maar ja. Ik heb nog steeds het idee dat het hele resistente bacterie verhaal een storm in een glas water is en dat over een tijdje ineens gewoon weer de deur open gaat en alles over is. We zullen het wel zien.....
Liesbeth, hier eindelijk de foto's die ik beloofd had:
(ja, knap he, had mijn nagels wéér anders gelakt, haha, dat krijg je als je niks te doen hebt, ga je iedere dag je nagels anders lakken! ;-)
Binnen nu en een maand zit ik als het goed is al in Groningen. Het gaat nu echt opschieten. Nog 4 weekjes. Best spannend. Ik ben blij als het volgende week is. Dan is het (bijna) 5 September. Hopelijk komt er in die week wat duidelijkheid. Het is nu allemaal nog zo vaag. Ik moet ook echt wel op gaan schieten met opknappen, want zo gaat het natuurlijk helemaal niks worden. Ik denk niet dat ik nog echt naar huis kan of mag. Misschien met heel veel geluk een weekeindverlof. Of anders gewoon een keer een dag of een middag. Eigenlijk hoop ik wel op een weekeindverlof, heb ik nog een nachtje in mijn eigen bed. En dagje is maar een paar uurtjes, dat is wel erg kort. Nou ja, we zien wel, anders word het misschien gewoon een paar keer een dagje, haha! ;-)
Verder heb ik last van een spinnenplaag of zo. Bah, en ik ben ZO bang voor spinnen. Begin van de week zat er een hele grote achter mijn bed, en gisteravond vlak voordat ik ging slapen een op de grond 'nHELE grote, gadver! Lekker hoor, zo vlak voor je gaat slapen. Volgens de verpleegkundige kan het best dat die bij de kraan ergens naar boven kruipen. Dus gisteravond alles rondom de kraan, ieder kiertje en gaatje vol gestopt met papier en een beker op het putje gezet. Hoop echt dat ik er nu geen één meer tegen kom, bah, wat vind ik dát vies!
Gisteren trouwens zowaar heel de dag wakker geweest! Knap he! Ik ben door het bloed van vrijdag inderdaad een stuk minder moe. Niet dat het nu in één keer over is, maar ik heb gisteren alleen na het middageten even een kort dutje gedaan en de rest van de dag niet. Dat was me de hele afgelopen week niet gelukt! Dus dat is wel fijn.
Verder niet echt veel nieuwtjes. Het is een beetje saai zo. Deur dicht, dus ik zie en hoor niks en ik mag helemaal niet even naar de hal en dus kan ik ook niet naar buiten of zo. Bah, dan duren de dagen best lang, zeker in de weekeinden. Maar ja. Ik heb nog steeds het idee dat het hele resistente bacterie verhaal een storm in een glas water is en dat over een tijdje ineens gewoon weer de deur open gaat en alles over is. We zullen het wel zien.....
Liesbeth, hier eindelijk de foto's die ik beloofd had:
(ja, knap he, had mijn nagels wéér anders gelakt, haha, dat krijg je als je niks te doen hebt, ga je iedere dag je nagels anders lakken! ;-)
zaterdag 27 augustus 2011
Ziekenhuis dag 56
Ik had gisteren last van een soort van déjà vu....
"Heeeey! Mag ik binnenkomen?"
euhm......
"Ken je me nog?"
nee
"A, van 3 jaar geleden hier op de 4 persoonskamer, we hebben nog een tijdje gemailt!"
euhm....... Oh ja, haha!
-kom jullie dit ook zo bekend voor?-
Dat was déjá vu 1;
Daarna zag ik dit:
Komt jullie dat nou ook zo bekend voor?!
Gisteren bleek dat mijn bloedwaardes weer eens behoorlijk aan het zakken waren en dus was het de hoogste tijd om mij weer wat bij te vullen. Tsja, het zijn nou juist de waardes waarvan we niet willen dat ze zakken die dat wel doen, en degene waarvan we niet willen dat ze stijgen doen dat ook juist wel.... Ik denk dat mijn lijf het één en ander een beetje door elkaar aan het halen is, de omgedraaide wereld bij mij van binnen, haha! Misschien dat deze bloedarmoede ook wel (deels) een verklaring is voor de vermoeidheid. Ik hoop het, ik zal het vandaag wel merken of het beter is geworden of niet. Ik heb een filmpje gemaakt van hoe de eerste druppels nieuwe ernergie mijn vaten in stromen..... En wel helemaal afkijken he!? Anders mis je het hoogtepunt; mijn mooie zorgvudig gelakte nagels, jaaa, die komen aan het eind ook nog even in beeld! ;-)
Verder kwam de verpleging gisteravond zeggen dat ik in isolatie moet. Nooit word er wat gekweekt, en áls er dan wat gekweekt word blijkt mijn beest resistent voor de meeste antibiotica, haha! Dus nu heb ik garantie dat ik alleen blijf liggen! En mijn eigen douche! Niemand mag erin alleen ikke, naa-naa-nana- naa! Misschien moet mijn fijne buurvrouw van van de week ook nog wel getest worden, mwahahaaaa, LOL!!! Nadeel is dat ik niet naar de hal mag. Eigenlijk mag ik heel officieel niet eens mijn kamer af. Maar ik hoef er toch niet zo veel uit, dus voor die ene of paar keer per dag mag het wel. Het hangt er alleemaal een beetje vanaf. Zoals het er nu naar uit ziet is mijn beestje bestand tegen alle AB op 1 na. Daar reageert hij "een beetje" op tot nu toe. Wat zou dat zijn? Gaat -ie een beetje dood van? Of valt -ie ervan in slaap, haha! Naja, we zien wel, misschien moet ik na het weekeind wel naar een officiële isolatiekamer met sluis deur en eigen douche en wc. Haha, dat zou helemaal lollig zijn, maar ik denk niet dat dat gaat gebeuren. Het zal wel weer met een sisser aflopen. Eigenlijk wil ik helemaal niet naar zo'n sluiskamer, daar hoor en zie je helemaal de hele dag niks en niemand. Dat is zo vreselijk stil...Hoop wel dat mijn beestje dood gaat van die ene soort AB, want ik weet anders niet wat dat voor de behandeling in Groningen betekend.... Ik moet daar ook met een ambu en zo naar toe...... Geen idee hoe dat allemaal gaat als dat beest niet kapot te krijgen is. Naja, zover is het nog niet. Laten we eerst het weekeind maar afwachten en we zullen maandag wel verder zien.
vrijdag 26 augustus 2011
Ziekenhuis dag 55
Kijk eens! Mijn ontbijt van vanmorgen!!
Haha, goed he, en heel gezond! Mijn bezoek van gisteraaf had voor ons gekookt. Offe, naja, gebakken dus eigenlijk meer, haha! HHHHMMMMMMM, en uiteraard wat overbleef was voor mij, dus ik had een lekker ontbijt vanmorgen!! ;-) Thanks Arjan! (chefkok, haha!)
Verder alles rustig. Geen ruzie meer gemaakt geen nieuwe buren meer gekregen. Vannacht lekker geslapen. Gisteren mijn eigen longarts nog even gesproken. Die had ook niet zo veel nieuws. Zij is ook afhankelijk van de mensen in Groningen voor meer informatie. Dus daar hoeven we voor 5 September niks van te verwachten. Verder zei ik tegen haar dat ik het vreemd vond dat de ontsteking nu ineens links zit. Maar dat kan te maken hebben met de intubatie van de laatste keer. Dan kan je bact. uit je keel met die tube verder je longen in duwen of zo. Naja, maakt niet uit. Bewijs dat hij er echt zit is er 4 dubbel; Ik heb er pijn, hij is te zien op de foto, er worden beestjes gekweekt in mijn slijm en de waardes in mijn bloed zijn torenhoog. Omdat die zo hoog zijn is er gisteren uit allebei de lijntjes van mijn picclijn een bloedkweek afgenomen. Ze zijn bang dat die geïnfecteerd is ivm die bloedwaardes. Maar ik ben daar niet bang voor. Die waardes zijn wel vaker zo, komt echt puur vanuit mijn long(en). Veder is het wel fijn dat er ein-de-lijk eens een beestje gekweekt word in mijn slijm. Kunnen ze kijken wat voor soort beest het is en nog belangrijker; van welke AB hij wel of niet dood gaat! Ook nog even met mijn eigen longarts gehad over de hele actie rondom mijn buurvrouw. Ze was het wel met me eens en een volgende keer moet ik het gewoon weer zeggen. Zeker als mensen zo erg naar rook stinken als zij. Het is gewoon bekend dat die lucht je longen prikkelt, dus zeker die van mij. En echt IEDEREEN die ik erover spreek vind het raar dat ze hier niet gewoon een soort van grens hebben dat vanaf een bepaalde tijd de lichten en tv's gewoon uit moeten zijn. Tsja, nee, dat is hier niet, was het maar waar! Had mij een hoop gezeik bespaard! Nou ja, ach, ik ben van d'r af. Ze schuifelt hier nog wel af en toe voorbij mijn deur als ze weer eens naar beneden gaat voor nog een peuk maar ik doe net alsof ik haar niet zie, de groeten. Of en wie of wat er nog naast me komt zien we vanzelf. Gisteren sloegen de infuuspompen ineens op alarm omdat het te veel vraagt van de groep stopcontacten bij mijn bed of zo. Gelukkig was er beneden een manlijke verpleegkundige aan het werk die dat wist te vertellen en dus zijn nu bij het buurbed 5 van de 6 stopcontacten bezet met stekers van mij en bij mijzelf ook nog eens alle 6. Er kán dus bijna niemand meer naast. Een eenpersoonskamer zou denk ik nu toch voor iedereen een stuk handiger zijn. Voor mij fijner en voor hun handiger, want nu hou ik min of meer 2 bedden bezet. Maar ja, ze zoeken het maar uit. Ik vind het prima en ga er niet (meer) om vragen, dan lijkt het alsof je het wil afdwingen of zo en dan gaat het sowieso nooit gebeuren. Misschien komen ze er voor Groningen zelf nog achter dat dit misschien niet zo handig is en zo niet ook prima, weten jullie hoeveel werk het is als ik alles wat ik hier heb moet verhuizen!? Haha! En ik heb hier tenminste lekker de ruimte, veel meer dan op een 1 pers kamer, haha! Zo zie je maar, ieder nadeel heeft zijn voordeel! ;-)
Verder alles rustig. Geen ruzie meer gemaakt geen nieuwe buren meer gekregen. Vannacht lekker geslapen. Gisteren mijn eigen longarts nog even gesproken. Die had ook niet zo veel nieuws. Zij is ook afhankelijk van de mensen in Groningen voor meer informatie. Dus daar hoeven we voor 5 September niks van te verwachten. Verder zei ik tegen haar dat ik het vreemd vond dat de ontsteking nu ineens links zit. Maar dat kan te maken hebben met de intubatie van de laatste keer. Dan kan je bact. uit je keel met die tube verder je longen in duwen of zo. Naja, maakt niet uit. Bewijs dat hij er echt zit is er 4 dubbel; Ik heb er pijn, hij is te zien op de foto, er worden beestjes gekweekt in mijn slijm en de waardes in mijn bloed zijn torenhoog. Omdat die zo hoog zijn is er gisteren uit allebei de lijntjes van mijn picclijn een bloedkweek afgenomen. Ze zijn bang dat die geïnfecteerd is ivm die bloedwaardes. Maar ik ben daar niet bang voor. Die waardes zijn wel vaker zo, komt echt puur vanuit mijn long(en). Veder is het wel fijn dat er ein-de-lijk eens een beestje gekweekt word in mijn slijm. Kunnen ze kijken wat voor soort beest het is en nog belangrijker; van welke AB hij wel of niet dood gaat! Ook nog even met mijn eigen longarts gehad over de hele actie rondom mijn buurvrouw. Ze was het wel met me eens en een volgende keer moet ik het gewoon weer zeggen. Zeker als mensen zo erg naar rook stinken als zij. Het is gewoon bekend dat die lucht je longen prikkelt, dus zeker die van mij. En echt IEDEREEN die ik erover spreek vind het raar dat ze hier niet gewoon een soort van grens hebben dat vanaf een bepaalde tijd de lichten en tv's gewoon uit moeten zijn. Tsja, nee, dat is hier niet, was het maar waar! Had mij een hoop gezeik bespaard! Nou ja, ach, ik ben van d'r af. Ze schuifelt hier nog wel af en toe voorbij mijn deur als ze weer eens naar beneden gaat voor nog een peuk maar ik doe net alsof ik haar niet zie, de groeten. Of en wie of wat er nog naast me komt zien we vanzelf. Gisteren sloegen de infuuspompen ineens op alarm omdat het te veel vraagt van de groep stopcontacten bij mijn bed of zo. Gelukkig was er beneden een manlijke verpleegkundige aan het werk die dat wist te vertellen en dus zijn nu bij het buurbed 5 van de 6 stopcontacten bezet met stekers van mij en bij mijzelf ook nog eens alle 6. Er kán dus bijna niemand meer naast. Een eenpersoonskamer zou denk ik nu toch voor iedereen een stuk handiger zijn. Voor mij fijner en voor hun handiger, want nu hou ik min of meer 2 bedden bezet. Maar ja, ze zoeken het maar uit. Ik vind het prima en ga er niet (meer) om vragen, dan lijkt het alsof je het wil afdwingen of zo en dan gaat het sowieso nooit gebeuren. Misschien komen ze er voor Groningen zelf nog achter dat dit misschien niet zo handig is en zo niet ook prima, weten jullie hoeveel werk het is als ik alles wat ik hier heb moet verhuizen!? Haha! En ik heb hier tenminste lekker de ruimte, veel meer dan op een 1 pers kamer, haha! Zo zie je maar, ieder nadeel heeft zijn voordeel! ;-)
donderdag 25 augustus 2011
Ziekenhuis dag 54
Jeetje mina wat een kutdag was het gisteren zeg. Een dag vol ruzie, discussie en gezeik. Om een heel lang verhaal kort te maken vond de verpleging dat mijn buurvrouw helemaal niks verkeerd had gedaan en dat ik niet zo moest zeuren. Blijkbaar mag je hier als je 60+ bent en kanker hebt alles. Tot overmaat van ramp bleken haar ontstekingswaades ook aan het stijgen te zijn, en dus moest ze blijven voor een AB kuur. Toen heb ik even heel duidelijk gemaakt dat ik 's avonds naar huis zou gaan. Daarmee jaagde ik iedereen nog verder tegen me in het harnas, want het was onmogelijk. Maar mijn antwoord dat niks onmogelijk was en dat ze eens op moesten letten of ik ging of niet werd toch wel serieus genomen. Toen zelfs de dokter (die ik altijd zo lief en goed vind) begon dat het een belachelijk, onverantwoord idee was en dat ik echt niet naar huis ging, dat hij er desnoods voor terug kwam om een oplossing te zoeken ging mijn hoop op een avondje in mijn eigen bed een beetje de mist in. Na een klaagzang bij nog een andere (hogere) dokter hebben hun de verpleging toch zo ver gekregen dat ze haar naar een andere kamer deden. Ik was ook echt serieus gewoon naar huis gegaan. Ruzie had ik toch al, het kon me echt allemaal geen moer meer schelen. Ik was gisteren zo moe dat ik gewoon steeds als ik iets aan het doen was tussendoor in slaap viel. Bovendien heeft haar gezelschap incl. slaaptekort en rooklucht me echt geen goed gedaan. De zuurstof stond op 3, nu op 7 en dan is mijn saturatie 85%, maar ach, ook niemand die daar verder naar kijkt. Ik moet niet zeuren, nee nee, stop dan ook met zeiken dat het allemaal zo erg en gevaarlijk is als ik weer in één of andere crisis schiet. Ik kan daar niet tegen, óf je neemt me altijd serieus óf je vind me altijd een zeikerd, maar niet als het allemaal wel een beetje voort kabbelt mij een zeikerd vinden en als het dan mis gaat en blijkt dat ik toch niet zo aan het zeiken was ineens doen alsof het allemaal zo erg is. Pleur op! (ahum sorry hoor, ik ben er even een béétje klaar mee. Gisteren was duidelijk DE spreekwoordelijke druppel) Nu weet ik dus ook gelijk wat ik aan bepaalde verpleegkundige heb. Daar ben ik in 1 klap klaar mee. Zo leer de mensen nog eens echt goed kennen. Dus nu lig ik weer alleen. Heel lekker is dat. Ik snap heus wel dat als het vol of druk is er iemand naast me moet. En soms kan dat zelfs nog wel gezellig zijn, maar dan moeten ze wel gewoon normaal doen, bekijk het!
Dus vandaag voel ik me brak. Vannacht wel heerlijk geslapen, maar de zuurstof staat nog steeds op 7 en ik ben duidelijk benauwder. Op de foto van dinsdag was inderdaad links onderin waar ik die pijn had een ontsteking te zien. Voor de variatie zit ik nu aan 2 soorten AB. Ach, is weer eens wat anders he. Leuk spel, aan de ene kant mij vol stoppen met allerlei zooi om me beter te krijgen en aan de andere kant zulke mensen naast me leggen die naast een compleet verdwenen nachtrust en een vieze rooklucht ook nog een hoop spanning stress en emotie mee brengen. Nee, dat is heel goed voor me hoor, daar knap ik echt van op. -zucht- Gelukkig zijn mijn onstekingswaardes maar een klein beetje verhoogd Die mogen maximaal 10 zijn en zijn bij mij maar 300, dus ach, ja, ook wel een beetje een zeikerd he, ikke.... Dus ik ga zo nog maar even slapen, nu kan het nog. Ik heb nog het een en ander in te halen en dan hoop ik dat ik me morgen weer wat beter voel en dat de zuurstof wat naar beneden kan, want ze hebben al een kapje klaar hangen, maar daar heb ik mooi geen zin in! Ik wilde opknappen als een zonnetje en dan naar huis. Dat gaat zo vast en zeker wel wat worden......
Dus vandaag voel ik me brak. Vannacht wel heerlijk geslapen, maar de zuurstof staat nog steeds op 7 en ik ben duidelijk benauwder. Op de foto van dinsdag was inderdaad links onderin waar ik die pijn had een ontsteking te zien. Voor de variatie zit ik nu aan 2 soorten AB. Ach, is weer eens wat anders he. Leuk spel, aan de ene kant mij vol stoppen met allerlei zooi om me beter te krijgen en aan de andere kant zulke mensen naast me leggen die naast een compleet verdwenen nachtrust en een vieze rooklucht ook nog een hoop spanning stress en emotie mee brengen. Nee, dat is heel goed voor me hoor, daar knap ik echt van op. -zucht- Gelukkig zijn mijn onstekingswaardes maar een klein beetje verhoogd Die mogen maximaal 10 zijn en zijn bij mij maar 300, dus ach, ja, ook wel een beetje een zeikerd he, ikke.... Dus ik ga zo nog maar even slapen, nu kan het nog. Ik heb nog het een en ander in te halen en dan hoop ik dat ik me morgen weer wat beter voel en dat de zuurstof wat naar beneden kan, want ze hebben al een kapje klaar hangen, maar daar heb ik mooi geen zin in! Ik wilde opknappen als een zonnetje en dan naar huis. Dat gaat zo vast en zeker wel wat worden......
Abonneren op:
Posts (Atom)